Site Ana Sayfa> Altıkesek Köyü Forumları>>>Genel Konular >>>İnsan Bildiği Kadar Affeder
Gönderen Mesajlar
tanerkoçak
Yeni Üye


Şehir: kayseri
Adı: taner
Mesaj: 5
Ö.M.
İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 14:06

Mesaj Değiştirildi.
Değiştirilme Tarihi: 27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 14:07, Değiştiren: tanerkoçak

İnsan Bildiği Kadar Affeder

Kötü şeylere maruz kaldığımız zaman affetmediğimizde onları mı yoksa kendimizi mi cezalandırıyoruz?
Affetmenin bize kazandırdıkları, aksi olan affetmemenin ise bize kayıpları nelerdir?
Düşünecek olursak, hemen hemen hepimizin bir affetme ve affedilme hikayesi vardır.
Çünkü insan ilişkilerin de karşılıklı etkileşim vardır. Bu etkileşim çoğu zaman olumlu, bazen de olumsuz olabiliyor. Dolayısıyla olumsuz etkilenmenin şiddetine göre, içimize sığmayan bir kızgınlık, öfke, kırgınlık hali oluşabilir. Ve bir sonraki aşamada karşımızdaki kişiyi ‘Yaptığı hatadan dolayı asla affetmeyeceğim’ diye düşündüğümüz anlar olmuştur
Olumlu duygularımızın varlığı kadar olumsuz duygularımızda bize aittir, öyle değil mi? Fakat bizim için önemli olan bu duyguların ŞİDDETİ ve SÜREKLİĞİ !
Evet, birilerinin bizi hayal kırıklığına uğrattığı, acı verdiği, öfkelendirdiği anlar olmuş olabilir. Fakat sonraki affetmeme, bizim oluşturduğumuz süreçtir. Nefret, kin, kibir, gurur, kötümserlik, katılık gibi yıkıcı duyguları var eden bizim düşüncelerimizdir.

Üniversitede öğretim görevlisi bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: \'Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?\' Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini kabul ederler. Hocaları \'O zaman, bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin\' der. Öğrenciler bunu da yaparlar.
Hoca :‘Peki o halde, yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!’ der.
Öğrenciler, bu işten pek bir şey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine: \'Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun.\' der. Bazı öğrenciler torbalarına üçer beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Hoca, kendisine \'Peki şimdi ne olacak?\' der gibi bakan öğrencilerine: \'Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde, hep yanınızda olacaklar.\'
Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar: \'Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor.\' \'Hocam, patatesler kokmaya başladı. İnsanlar tuhaf bakıyorlar bize artık. Hem sıkıldık, hem de yorulduk?\'
Hoca gülümseyerek öğrencilerine: \'Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi, ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir lütuf olarak düşünüyoruz. Oysaki, affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.’ der.
Affettiğimizde kendimizi yok saydığımızı zannetmeyelim!
Ya da karşı tarafı ödüllendirdiğimizi!
Aksine, affettiğimiz an kendimizi kapattığımız, zihin hapishanesinden özgürleştirmiş oluyoruz. Çünkü affetmemenin temelini oluşturan nefret, zamanla insanlara karşı kötümser, güvensiz bir bakış açısı oluşturmamıza neden oluyor. Affetmemizin amacı nefretin yıkıcılığını yok etmek, aynı acıları tekrar tekrar yaşamamak, nötürilize olmaktır. Affetme bir düşünce ürünüdür. Geçmişteki yaşananların etkisinden kurtulmak, negatif duyguların, yaşamamızı kontrol etmesine son vermektir.
Affetmek cesaret işidir. Tercihtir. Affetmemekten vazgeçmektir. Kişilerin gösterdikleri tepkilere göre hareket etmek değildir. Kendi istediğimiz tepkileri oluşturabilmektir. Kişinin kendi düşüncelerinin yönetimini ele almasıdır. Affedilene artı ve eksi değer vermek değildir. Nötürleştirmektir.
İnsanları sadece iyi şeyler yaptıkları zaman mı severiz? Ya da kötü şeyler yaptıkları zaman nefret etmek mi gerekiyor?
Eğer insanlar iyi şeyler yaptığı zaman sevgimizi arttırabiliyorsak, kötü şeyler yaptıkları zaman da nötür olmayı tercih edebiliriz, değil mi?

‘ Kendini affetmeyen bir insanın bütün kusurları affedilebilir.’ Konfiçyus

Bazen görevimiz gereği, zorunluluk gereği, sorumluluk gereği affedilmeyecek hataları görmezden gelebiliyoruz. O halde güçlü olduğumuz zaman neden yapamayalım. En erdemli affediş ise güçlü iken affedebilmektir. O bakımdan affetmek aynı zaman da iyilik dersi de vermektir.

Aslında baktığımızda affetmenin veya affetmemenin; hataların, acıların, hayal kırıklıklarının, öfkenin, kırgınlıkların ardından oluşan bir süreç olduğunu görebiliriz. Duyguların çatışması sonucu oluşan durumdur. O nedenle içten içe bizi yıkabilecek, yok edebilecek duyguları mı yoksa varlığımıza anlam katacak yapıcı, var edebilecek duyguları mı tercih etmeliyiz? Tabi ki; sevgi, saygı, hoşgörü,akıl, sağduyu, vicdan gibi yapıcı duyguları değil mi?

Görünen şu ki, birilerine hak ettiğini verdiğimizi zannettiğimiz de, hak etmediğimiz duyguları da kendimize yaşatıyor olabiliyoruz. Keskin sirke ilk önce küpüne zarar verir, daha sonra da çevresine. Dolayısıyla tercihlerimizi affetmeden yana kullanalım.

“Başkalarının yaptığı hatalardan dolayı öfkelenirsek onları değil kendimizi cezalandırmış oluruz.”Immanuel Kant

Bizlerin düştüğü en büyük yanılgı olan affetmenin kaybetme hissinden arınmalıyız. Affetmenin çok güzel insanı bir duygu olduğunun bilincine varmalı ve tadını çıkarmaya bakmalıyız… Alıntıdır


Sponsor Bağlantılar

BU KONUYU PAYLAŞIN

Share |

İsmail ÇELİK

Administrator


Şehir: Kayseri
Adı: İsmail
Mesaj: 212
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 14:55


çok anlamlı bir konu açmışsın, keşke ama keşke affettiklerimiz kadar affedilebilsek diyorum.
güpse
Bizden Biri


Şehir: Kayseri
Adı: Derya
Mesaj: 160
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 15:11

Mesaj Değiştirildi.
Değiştirilme Tarihi: 27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 15:15, Değiştiren: güpse

Bu konuda ben size katılmıyorum.Affetmek sadece ALLAHa mahsus değilmidir?Bi kimiz ki affedelim.Hata vardır, hata vardır.Kimisini görmezden gelirsin, kimiside seninle ömür boyu yanında yaşar.Her nefes alışında seni yargılar, kendisi sürekli sana hatırlatır.Bence affetmek hatanın büyüklüğü ile alakalıdır.İnsanların asla affedemeyeceği şeyler de vardır.Kendi adıma kin tutmam, kırılırım.Zaman gelirki o insana karşı içimdi bir burukluk vardır ama ben sebebini bile unutmuşumdur.Yine de o insna karşı eskisi gibi temiz duygularla yaklaşamıyorum, sebebini unutsam bile.Karşımdaki insanın yaptıklarını unutamıyorsan onu bensiz bırakırım.Hem kendi iyiliğim, hemde karşımdakinin iyiliği için.Karşımdakini daha fazla kırmamak adına...
setenay

Moderator


Şehir: SAKARYA
Adı: SETENAY
Mesaj: 174
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 15:27


Affetmek kolay değildir bence.Affetmek bir seçimdir. Nefreti ve kini zihnimizden atmanın bir yoludur sadece.Kimsenin zorlamsıylada olmaz.Bir insanı affettiğimizde kendimizi rahatlatmış oluruz, kendimizi daha hafif hissederiz,tabiki affetmek demek de zihnimizdeki bazı şeyleri unutmuş olmamız anlamına da gelmez.
erdinç
Bizden Biri


Şehir: antalya
Adı: erdinç
Mesaj: 118
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 15:28


Evet affetmek büyüklüktür,güçlülüktür.Güçlü olmayanlar affetmeyi beceremezler.Anlık öfkeyle duygularına yenik düşerler.İnsanlar birbirleriyle aralarındaki ufak tefek olaylarda birbirlerini kırmamalıdırlar bence çünkü yaptığın hatayı bir 5 dakika sonra telafi etmek için ne zamanın nede fırsatın olmayabilir.
Beykul Duran
Bizden Biri


Şehir: Angers
Adı: A.Duran
Mesaj: 22
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
27 Aralık 2007 Perşembe Saat: 16:03


Ancak buyukler affedebilir diye bir soz duyarim devamli!!
çok affetim ve ya affetmek istedim. $una inandim Insan affedebilir fakat
unutamaz.


Saygi ve Sevgiler B.D. Emmii
Muhammet

Administrator


Şehir: Kayseri
Adı: Muhammet
Mesaj: 13
Ö.M.
Ynt: İnsan Bildiği Kadar Affeder
01 Ocak 2008 Salı Saat: 16:18


Herkes affetmek hakkında gerçekten çok doğru şeyler söylemiş. Affetmek gerçekten zor olduğu kadar büyüklük alametidir de. Zaten zor olanı başarmak bir büyüklüktür.
Bence insan, kendine kırmızı çizgiler çizmeli ve karşısındaki kişinin o çizgiyi aşmadığı sürece tüm kusurlarını affetmesini bilmelidir. Çünkü hepimizin hayatında taviz verilmeyecek ve affedilemeyecek bir çok şey vardır.
Sayfa: 1  
Sadece Üyelerimiz Mesaj Yazabilirler.

Yazılım,tasarım,kodlama,programlama Muhammet ÇELİK 2007
Anasayfa | Hakkında | Albüm | Makale | Şiir | Video | Mesaj | İletişim
Çerkez Müzikleri Çerkez İsimleri Çerkez Adetleri Çerkez Radyo Çerkez Sohbet Çerkez Chat Çerkez Şiir Çerkez Resimler
Tüm hakları saklıdır. Chelick Firma ekle